هر مرد جمله ایست

زن جمله ایست

نیز

بر کاغذ بلندخیابان

در شهر ما یک آبجو

یک قهوه یک سلام

چون واژه های ربط

دنیای جمله ها ی پیشین را پیوند می زند

آوندهای آجری جوی

از کوچه های تنگ گل آلود

آمیب های خواب رضایت را

در خانه های مردم بیمار می برند

لیوان من

لیوان تو

لیوان او

سرشار چون همیشه ز آمیب های خواب

در کافه ما به یاد کسی باده می زنیم

دنگ دنگ

نوش نوش نوش

در نیمه های شب

بر کاغذ بلند خیابان

یک جمله نقش بست

تیر بلند برق که بیدار مانده است

با واژه ی پلید طناب ربط

مفهوم جمله را

با روزهای خالی

پیوند می زند